شناختنت بی گناهترین گناهم بود یافتنت بهانه دلم و خواستنت نیازم و با تو
بودن آرزویم و تو را گم کردن ، پیدایش سراب بود تو مانند پرستو آمدی و به
دورترین دیار غربت رفتی . بی تو ثانیه ها تکراری شده اند و آیینه چیزی جز
سراب را نشان نمی دهد و شقایق غریبی می کند و جاده در انتظار مسافر
است و هنوز دلم بدون تو بهانه می گیرد و من آرزوهایم را عاشقانه زمزمه
می کنم و منتظرت هستم...

 از من نپرس چقدر دوستت دارم
اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست
به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم
مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد
مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم
بگو معنی تمرین چیست ؟
بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟
بریدن از خودم را ؟
مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...
از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم
همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد
تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند
نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...
هوای سرد اینجا رو دوست ندارم
مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام

 صدایت می کنم با اشکهایم ای نگار من

بیا امشب به بالین نگاه سوگوار من

ببین اینجا میان سایه های مبهم تردید

ترا می خواند این آشفته قلب بی قرار من

منم  مجنون ترین لیلی که در آیینه ی حسرت

خیال با تو بودن زنده ام می دارد یار من

 تویی تنها که می فهمی خزان چشمهایم را

 تو چه میدانی این دل که پشت پیراهنی به رنگ سبز است  چقدر دلتنگ توست  اگر

دهلیز هایش را ببینی که با نام تو تزیین شده و اگر صدای تند و هیجان الودش را بشنوی
. ان وقت شاید کمی فقط کمی مرا درک کنی تو که هر شب به خوابم میایی .
چه می دانی این چشم که از میان تیرهای مژ گان و کمان ابروان

ردپای تو را دنبال میکند .چقدرمشتاق دیدار توست مگر نه این

که تو نی نازم بودی پس چرا رفتی و خودت را پشت امواج فاصله

پنهان کردی و ابرهای گر یان را به سوی من فرستادی تا هم

چنان و همواره به یادت ببارند

.خیلی دلتنگ توام . گلوی پر از بغض من هم چنان واژهء دوستی

را فریاد می زند تا شاید باد صدایم را به سرزمینت برساند و تو

بشنوی که هنوز هم دوستت دارم

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنقدر مات که حتی مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشمان تو قد مژه برهم زدنی

 دل تنگیت را دوست دارم

 دل تنگیت زیباست

 

شاید تمام با تو بودن های من رویاست

این با تو بودن را غنیمت می شمارم

اخر که می دانم دلم تنهاست